كدو كدو - سرد و تر است صفرا و سرفه تسكين دهد بلغمى مزاج را بد است مصلح وى روغن است . شعر چون ساخت كدو گردن خود را چو صراحى * با هيئت خود رشگ همه كوزه‌گران است رسمى كه خوردنى است و سبز كنده مىشود - صراحى از سركلان و گردن باريك - شمع‌سر - روغنى - تاشكندى ، كاج ، كدو ، صيادى ، طرفه‌كدو ، نباتى ، مطبخ‌كدو ، هندوانه كدو ، شلجمى ، خم‌كدو . اما رسمى زمين را تيش زده و شاه‌جوى نمايند و پشت پل آن چهار ذرع مناسب است و بذر آن را ده روز در آب نموده در هر دو روز آب آن را تازه نمايند و در بعضى مواضع در شير مىگذارند كه كدوى آن شيرين مىشود و چون پانزدهم حوت شود زمين آن را اگر نم باران نباشد آب داده روز دوم بر سر نم بر هر دو روى شاه‌جوى بجانب آفتاب در ذرع دو تخم سرنگون كارند و اگر پايان بذر بالا نباشد اكثر سبز نمىشود - غرض كه در جريب پانزده استار بذر شود و چون بعضى سر به كلوخ رساند آب دهند كه تمام سبز شود و ساو نمايند ديگر در هر سه روز بايد كه آب دهند . و آنچه سبز نشود عوض كارند و چون كفترك پاى جلنگها را لحدى مغاك نموده از تك هرجويه يك بيل خاك برداشته و بعد از آن انبار بسيار ريزند و آب دهند و ساو نمايند ديگر در هر سه روز بايد كه آب دهند كه خوب بندد و تاب تشنگى ندارد و ضايع مىشود .